Tekst en foto's Anita Hendricx
De week van 3 -7 november stond voor de derde klassers van het Olympus College in het teken van het Kofferproject: “Wat is er gebeurd in de Tweede Wereldoorlog met de joodse Arnhemmers?”
(Olympus College, foto website school)
Naast onderwijs in algemene basiskennis over de Holocaust, kreeg ieder groepje de opdracht zelf zoveel mogelijk informatie boven tafel te krijgen over een joods leeftijdsgenootje in Arnhem in de oorlog: 'Wie ben jij? Waar woonde jij? Wat is met jou en jouw familie gebeurd?'
De week van dag tot dag
Op maandag zochten de leerlingen informatie op deze vragen online. Op dinsdag gingen ze op de fiets de stad in. Op woensdag werden hun onderzoeksresultaten zichtbaar gemaakt op een interactieve digitale stadskaart. Donderdag en vrijdag werd besteed aan het vertalen van ervaringen in twee kunstvormen: een gedicht (Spoken Word), aangevuld met ofwel beeld, toneel, muziek of dans. Vrijdagmiddag werd het Kofferproject afgesloten met een uitgebreide kunstroute op de school, waarbij de groepjes hun werk aan elkaar presenteerden. Docenten en leerlingen hebben een enorme prestatie geleverd! Hieronder enkele impressies.
Digitale kaart
Leerlingen deden onderzoek naar de lotgevallen van Arnhemse Joodse leeftijdgenoten in de oorlog. Zij maakten een interactieve digitale kaart met 26 namen en adressen in Arnhem.
(Afbeelding namen en adressen jonge Arnhemse Holocaust slachtoffers, foto Bob Wonnink)
Aan de 26 adressen van Joodse leeftijdgenoten zijn op google maps filmpjes gekoppeld. Klik hier voor de 26 adressen én de filmpjes.
Vader en zoon wachten op wat komen gaat
('Vader en zoon wachten op wat komen gaat', getekend door Isaac)
Missen tot het pijn doet
In Memoriam Sara Loonstein, Auschwitz 22-10-43, 15 jaar oud. Sara Loonstein met haar oudere zus (die de oorlog overleefde) Sara Loonstein (rechts) zat alleen ondergedoken, zonder haar ouders. Ze had zo veel heimwee, dat ze niet meer wilde eten en niet meer wilde praten. Het verzet heeft haar toen overgebracht naar het onderduikadres van haar ouders. Daar zijn ze verraden.
(Sara Loonstein rechts, met overlevende zus links, foto Joods Monument)
Missen tot het pijn doet
Verlangen naar je stem, je lach, de glinstering in je ogen wanneer je denkt
Ik speel onze herinneringen door en door in mijn hoofd
Totdat ze echt beginnen te lijken
Aftellen, maar niet weten tot wanneer
Elke dag wakker worden met de hoop je terug te vinden
Naar de maan kijken, afvragend of jij hetzelfde ziet
Niet meer kunnen eten. Niet meer weten hoe je moet praten
Elke minuut afvragen waar je bent
Of je er nog wel bent
Missen totdat het pijn doet 
(Bloedend hart, schilderij van Wiene, Aniek en Lente)
De lucht is zwart en de hemel is kapot gescheurd 
(Huis, kapot canvas en zwarte rook, tekening van Ellis, Hana en Amy)
Nooit meer
Een woord werd haat
Een mens werd minder
Wonden werden open
Liefde werd angst
Stemmen stierven stil
De wereld keek weg
As bleef achter
Maar de zielen vergeten niet
Nooit meer
Stolperstein voor Edith Gerda Markus
Stolperstein voor Edith Gerda Markus, Auschwitz 1943, 13 jaar oud 
(Gouden Stolperstein voor Edith Gerda Markus, beeld Zakaria, Evan, Erey)
Fragment uit gedicht 'Stolperstein'
....Ik zie een steen; een steen van messing
Ik kijk naar beneden, maar eigenlijk kijk ik terug in de tijd
Naar Edith Markus, die hier liep, lachte, droomde
Misschien wel op dezelfde stoep, onder dezelfde hemel
Elke steen een verhaal, een stem die gehoord wil worden
Niet schreeuwend, maar fluisterend, in de taal van herinnering
Dus als ik loop en die glans zie in de stoep van de straat
Dan weet ik, ik stap niet alleen en ik beloof: ik zal niet vergeten”
(Gedicht van Zakaria, Evan, Erey)
Toneel: Verraad, verraad, verraad...
Scholen →
Tekst en foto's Anita Hendricx
De week van 3 -7 november stond voor de derde klassers van het Olympus College in het teken van het Kofferproject: “Wat is er gebeurd in de Tweede Wereldoorlog met de joodse Arnhemmers?”
(Olympus College, foto website school)
Naast onderwijs in algemene basiskennis over de Holocaust, kreeg ieder groepje de opdracht zelf zoveel mogelijk informatie boven tafel te krijgen over een joods leeftijdsgenootje in Arnhem in de oorlog: 'Wie ben jij? Waar woonde jij? Wat is met jou en jouw familie gebeurd?'
De week van dag tot dag
Op maandag zochten de leerlingen informatie op deze vragen online. Op dinsdag gingen ze op de fiets de stad in. Op woensdag werden hun onderzoeksresultaten zichtbaar gemaakt op een interactieve digitale stadskaart. Donderdag en vrijdag werd besteed aan het vertalen van ervaringen in twee kunstvormen: een gedicht (Spoken Word), aangevuld met ofwel beeld, toneel, muziek of dans. Vrijdagmiddag werd het Kofferproject afgesloten met een uitgebreide kunstroute op de school, waarbij de groepjes hun werk aan elkaar presenteerden. Docenten en leerlingen hebben een enorme prestatie geleverd! Hieronder enkele impressies.
Digitale kaart
Leerlingen deden onderzoek naar de lotgevallen van Arnhemse Joodse leeftijdgenoten in de oorlog. Zij maakten een interactieve digitale kaart met 26 namen en adressen in Arnhem.
(Afbeelding namen en adressen jonge Arnhemse Holocaust slachtoffers, foto Bob Wonnink)
Aan de 26 adressen van Joodse leeftijdgenoten zijn op google maps filmpjes gekoppeld. Klik hier voor de 26 adressen én de filmpjes.
Vader en zoon wachten op wat komen gaat
('Vader en zoon wachten op wat komen gaat', getekend door Isaac)
Missen tot het pijn doet
In Memoriam Sara Loonstein, Auschwitz 22-10-43, 15 jaar oud. Sara Loonstein met haar oudere zus (die de oorlog overleefde) Sara Loonstein (rechts) zat alleen ondergedoken, zonder haar ouders. Ze had zo veel heimwee, dat ze niet meer wilde eten en niet meer wilde praten. Het verzet heeft haar toen overgebracht naar het onderduikadres van haar ouders. Daar zijn ze verraden.
(Sara Loonstein rechts, met overlevende zus links, foto Joods Monument)
Missen tot het pijn doet
Verlangen naar je stem, je lach, de glinstering in je ogen wanneer je denkt
Ik speel onze herinneringen door en door in mijn hoofd
Totdat ze echt beginnen te lijken
Aftellen, maar niet weten tot wanneer
Elke dag wakker worden met de hoop je terug te vinden
Naar de maan kijken, afvragend of jij hetzelfde ziet
Niet meer kunnen eten. Niet meer weten hoe je moet praten
Elke minuut afvragen waar je bent
Of je er nog wel bent
Missen totdat het pijn doet
(Bloedend hart, schilderij van Wiene, Aniek en Lente)
De lucht is zwart en de hemel is kapot gescheurd
(Huis, kapot canvas en zwarte rook, tekening van Ellis, Hana en Amy)
Nooit meer
Een woord werd haat
Een mens werd minder
Wonden werden open
Liefde werd angst
Stemmen stierven stil
De wereld keek weg
As bleef achter
Maar de zielen vergeten niet
Nooit meer
Stolperstein voor Edith Gerda Markus
Stolperstein voor Edith Gerda Markus, Auschwitz 1943, 13 jaar oud
(Gouden Stolperstein voor Edith Gerda Markus, beeld Zakaria, Evan, Erey)
Fragment uit gedicht 'Stolperstein'
....Ik zie een steen; een steen van messing
Ik kijk naar beneden, maar eigenlijk kijk ik terug in de tijd
Naar Edith Markus, die hier liep, lachte, droomde
Misschien wel op dezelfde stoep, onder dezelfde hemel
Elke steen een verhaal, een stem die gehoord wil worden
Niet schreeuwend, maar fluisterend, in de taal van herinnering
Dus als ik loop en die glans zie in de stoep van de straat
Dan weet ik, ik stap niet alleen en ik beloof: ik zal niet vergeten”
(Gedicht van Zakaria, Evan, Erey)
Toneel: Verraad, verraad, verraad...